De situatie rond de 007 James Bond licentie is de afgelopen paar jaar redelijk tumultueus geweest. Met het vertrek van Daniel Craig na de film ‘No Time to Die’ in 2021 is de franchise in handen gekomen van Amazon nadat het MGM Movie Studio overnam. Sindsdien is het behoorlijk stil rond een filmserie die normaal gesproken elke vijf jaar wel een nieuw deel krijgt. In dit lastige ‘vacuum’ probeert IO Interactive, bekend van de Hitman games, een nieuwe reboot te geven aan James Bond als ‘videogame’ character’ door middel van 007: First Light.
Tijdens het maken van 007 First Light heeft IO Interactive een nogal lastige uitdaging voor de kiezen gekregen. Doordat er op dit moment ‘geen Bond’ is en ook de laatste videogame van franchise al bijna 15 jaar geleden voor het laatst uit kwam, moest de ontwikkelaar helemaal vanaf nul beginnen. Nu klinkt IO Interactive als ontwikkelaar van de open-sandbox huurmoordenaar simulator Hitman als de perfecte keus. Het hele karakteraspect van die serie is echter dat Agent 47 als ‘kloon gemaakt voor de moord’ geen enkele emotie of gevoel kent. Dat terwijl James Bond altijd een subtiele lijn betreed tussen gevoel, droge humor en pure ernst. De ontwikkelstudio had dus nauwelijks ervaring als het aankomt op ‘echt acteren’. Tevens is de Hitman serie er toch eentje van ‘open sandbox’ die als een soort complex Zwitsers uurwerk in elkaar samenhangt met een grote mate van vrijheid. Zulk soort vrijheid (en bijbehorende bugs en jank die de Hitman games kenmerken) is iets wat lastiger te combineren is met een over het algemeen gladde actiescenes en meer subtiel acteerwerk die de James Bond films kenmerken.
Vandaar dat er ook nogal wat tijd heeft gezeten tussen de initiële aankondiging van 007 First Light in 2020 en de release in 2026. Met deze game heeft IO Interactive zichzelf opnieuw moeten uitvinden. Dat is eigenlijk al meteen te zien in de openingsmissie die veel cinematischer is dan elke andere Hitman game ooit is geweest. Hierin maken we kennis met de James Bond in het ‘First Light universum’ welke werkt als helicopter bemanningslid in de marine. Tijdens een geheime missie rond IJsland wordt de helicopter van Bond beschoten en overleeft hij als enige de opvolgende crash. Door zijn improvisatiekracht en durf weet hij uiteindelijk in zijn eentje zonder eerdere ervaring de missie te voltooien, iets wat de aandacht trekt van MI:6.
Met de hedendaagse wereld die bol staat van IT, voorspellende AI en andere tech is het maken van een geloofwaardig verhaal in een spionnenthriller die James Bond is nog lastiger geworden dan sinds de laatste Bond film. Het plot van de game refereert hier ook naar gezien het 00 programma als iets uit ‘een oude tijd’ wordt gezien waar MI:6 eigenlijk geen tijd en geld meer aan moet spenderen. Met AI is namelijk alles mogelijk en kan het misdaden en aanslagen voorspellen voordat ze gebeuren. Volgens diezelfde AI zou Bond maar 1% kans hebben gehad om zijn crash in IJsland te overleven maar toch is het gebeurd. Het is daarom dat M en MI:6 om die ene procent af te dichten Bond besluiten te rekruteren.
Wat volgt is initieel een ‘origin story’ waar de game- en filmwereld de afgelopen jaren mee is overspoelt. Zo werd ‘Casino Royale’ uit 2006 met Daniel Craig in de markt gezet als ‘young Bond’ die net zijn 00 status heeft verdient. 007 First Light gaat echter nog een stap verder gezien deze Bond, gespeeld door de Ierse acteur Patrick Gibson bekend van Dexter Original Sin, nog helemaal geen 00 is. Als Bond van 26 jaar zijn de eerste paar uur van de game voornamelijk gefocust op het letterlijk solliciteren bij MI:6, het ondergaan van een trainingskamp met andere 00 recruits om vervolgens samen als team op missie te worden gestuurd. Bond is hierbij nog absoluut niet de compleet zelfverzekerde womanizer maar is juist wat meer ongeduldig en heeft constant autoriteitsproblemen met zijn collega’s en mentor Greenway. Dat gezegd hebbende voelt de Bond in 007 First Light nooit echt ‘onaardig’ aan. Het is meer dat hij constant de ‘rand’ op van wat nog net geaccepteerd is als een soort leerschool voor later. Iets waarin Bond ook groeit gedurende het verloop van de game. Ohja en de kritiek in de media dat Bond nu opeens ‘woke’ zou zijn slaat helemaal nergens op. Hij behandeld vrouwen met respect maar is nog steeds een enorme flirt. Beste mensen: Die twee dingen kunnen samen bestaan, er hoeven niet altijd extremen te zijn!
Afhankelijk van je verwachtingspatroon qua ‘James Bond’ kunnen die eerste paar uur misschien wat saai aanvoelen of juist heel opbouwend en spannend. Omdat de filmserie zoveel verschillende uitwerkingen heeft gehad over de afgelopen 60 jaar is er nu niet echt iets te zeggen of dat nu ‘fout’ is of niet want elke film heeft weer zijn eigen pacing. Het is niet dat er ‘niets’ gebeurd maar het zijn vooral kleinschalige training scenarios en missies die wat minder explosief zijn dan wat later in de game volgt. Het ouderwetse spionnenwerk om informatie te verzamelen voelt in de eerste paar missies aan als een gestage opbouw van spanning die het best te vergelijking is met ‘On Her Majesty’s Secret Service’ uit 1969. Dit was een Bond film die oorspronkelijk niet zo goed werd ontvangen maar in de afgelopen jaren juist als één van de beste zo niet beste Bond films bekend staat. Het is dan ook niet verwonderlijk dat door deze nieuwe waardering First Light behoorlijk wat elementen leent uit die specifieke film, inclusief (zonder te spoilen) een groot gedeelte van de spanningsboog qua verhaal. Het verhaal voelt echter nooit saai en de plottwists gaan vrij snel en hard. Richting het einde van de game kreeg ik wel iets teveel het gevoel dat ik wist hoe dit ging eindigen (en het eindigde ook zoals ik dacht dat het zou doen) maar het geheel voelt als een ‘sterk’ Bond verhaal.
De focus van de game in die eerste paar uur ligt wat meer op ‘open-levels’ waarbij je zelf de strategie kan kiezen. Een van de mooiste setpieces in de game is hierbij de conferentie in een Slowaaks kasteel welke ook in de gameplay previews is langs gekomen. Dit is misschien wel de beste missie van de hele game en geeft je de meeste vrijheid om je eigen pad te bepalen. Dat gezegd hebbende is de game hier wel een stuk minder ‘breed’ qua opties dan iets als Hitman. Waarbij er in Hitman eigenlijk wel tientallen opties waren om een bewaakte plek te betreden kan Bond nooit van kledingstuk wisselen of in hele specifieke gevallen. De hoeveelheid opties die je daardoor hebt zijn een stuk beperkter en tevens ook veel meer ‘aangegeven’ in de mission tracker. Als je dus evenveel vrijheid verwacht als bij de Hitman games kom je echt van de koude kermis thuis. First Light is veel meer een ‘actiegame’ als Uncharted met wat hele lichte ‘immersive sim’ elementen uit de Hitman serie in plaats van andersom. Dit was niet ‘helemaal’ duidelijk in de marketing rond de game en het helpt ook niet dat IO Interactive heeft gekozen om één van de meest open-levels van de game te gebruiken voor de marketing push.
Door die beperktere vrijheid verteld First Light wel een meer coherent verhaal dan de losse flarden van Hitman. Dat zorgt er voornamelijk ook voor dat het zeer sterke acteerwerk van de cast een stuk meer in de schijnwerpers staat. Zelfs Bond’s ‘sollicitatiegesprek’ bij M is een mooi samenspel van subtiele acteertrucjes die in games vrij zeldzaam zijn. Daarbij speelt Patrick Gibson als Bond een centrale rol met een perfecte balans tussen onbezonnenheid, voorzichtigheid en problemen met autoriteit. Zie deze Bond als een balans tussen de complete ‘ruwheid’ van Daniel Craig en de wat meer ‘smooth’ Pierce Brosnan. Het is dan ook niet verwonderlijk dat sommige fans van de game op social media vragen of Patrick Gibson nu niet ook de Bond in de films kan worden. Ook de rest van de cast doet zijn of haar uiterste best wat ook mede mogelijk is gemaakt door de sublieme grafische presentatie. Een aparte vermelding moet ook worden gemaakt voor Q die in de meeste films een soort ‘comic relief is’ Dat is bij First Light zeker niet anders maar het character is grappig meer in de zin dat hij een soort mix is tussen een oude gentleman thief en gadget expert.
Die grafische presentatie is vooral mogelijk door het locatiedesign, iets waar IO Interactive door de lange ervaring met de Hitman serie een meester in is geworden. Van de kantoren bij MI:6 tot een gala in Slowaijke, tot een groot bedrijfsfeest in London en een luxe resort in Vietnam en meer, deze ontwikkelaar weet hoe het indrukwekkende locaties kan maken die bombastisch zijn in presentatie maar nog steeds realistisch aanvoelen. De onderliggende techniek afkomstig uit de Hitman games is nooit ‘baanbrekend’ geweest qua grafische pracht maar met First Light heeft IO Interactive een enorme stap voorwaarts gemaakt met de eigen Glacier engine. Dat gezegd hebbende zijn er nog steeds grafische foutjes te ontdekken in de game wat voornamelijk voort komt uit het feit dat de game veel personages tegelijkertijd op het scherm kan tonen. Hierdoor zakt de AI van sommige personages door de ondergrens en komt het meermaals voor dat NPC’s tegen muren of objecten aan blijven lopen. Het zorgt ervoor dat de initiële grafische presentatie van de game met wat inconsistenties te maken heeft door rommeligheid en ‘jank’.
Die rommeligheid is ook te merken in het vechtsysteem. First Light heeft namelijk een melee combat systeem waarmee Bond kan counteren, dodgen en mensen door de omgeving kan duwen. Dat vechtsysteem werkt het merendeel van de tijd wonderwel best goed en er zijn ook meerdere langere knokgevechten waarin het gebruik van de omgeving en voorwerpen noodzakelijk is. Het probleem met dit systeem is dat er een bepaalde mate van inputdelay is op de controller en bepaalde gevechten niet helemaal goed zijn afgestemd qua moeilijkheid. Nu is de game op ‘normaal’ nooit echt heel moeilijk maar toch zijn er meerdere momenten waarbij het level te weinig ruimte heeft om een vijand goed te bevechten. Dat is voornamelijk een probleem bij vijanden die als tactiek hebben om je vast te grijpen (aangegeven met ‘rode’ aanvalsindicatoren) en rond te slingeren. Het is meerdere keren voorgekomen dat het lastig tot niet mogelijk was om een aanval te ontwijken waardoor er een aantal gevechten in de game neerkomen op ‘trial and error’. Tijdens deze gevechten komt de rommeligheid in de grafische presentatie ook weer naar boven gezien vijanden af en toe problemen hebben met een animatie. Zo kwam het veel te vaak voor dat een vijand die door Bond knock-out werd geslagen als een soort lappenpop uit de armen van Bond op de grond viel op een manier die eigenlijk voor een levensvorm met ‘botten’ niet mogelijk is.
Hetzelfde kan ook worden gezegd over de vuurgevechten die ‘vermakelijk’ zijn maar nog meer dan het knokken echt middelmatig aanvoelen. De game probeert die shootouts vooral in de eerste helft van de game te vermijden met het ‘License to Kill’ systeem waarbij je alleen op vijanden mag schieten met vuurwapens als andere vijanden al hebben geschoten. Hierdoor is het aantal vuurgevechten in de eerste helft van de game op 1 hand te tellen. Later in de game komen er echter steeds meer vuurgevechten en komt de middelmatigheid meer naar boven.
Het maken van headshots voelt namelijk kinderlijk eenvoudig door enorme hitboxes op de hoofden van vijanden. Daarnaast is er een ontwerpkeuze gemaakt om elk wapen wat je oppakt maar een paar kogels te geven. Het idee hierachter is dat je dan meer in een offensieve speelstijl gedwongen wordt. He probleem is alleen dat je hierdoor in situatie terecht kan komen waarbij je geen kogels meer hebt maar wel te maken hebt met een berg met vijanden om je heen die schieten. Het gebeurd gelukkig niet heel vaak maar wel ‘te vaak’ om het te laten opvallen.
Het is dan maar goed dat het merendeel van de game voornamelijk draait om stealth of dat stealth de aanbevolen optie is. Vooral in de grotere levels zoals het kasteel in Slowakije en het resort in Vietnam laten de sterke punten zien van First Light’s mix tussen een actiegame en de meer immersive sim elementen uit de Hitman serie. Er is dan ook meer ruimte voor een ander typisch James Bond element namelijk de gadgets uit Q lab. Dat gezegd hebbende zijn de gadgets in First Light van een vrij ‘normaal’ niveau. Hier dus geen koffers met machine geweren of lasers uit de ruimte maar in plaats daarvan dartpennen met slaapmiddel en overbelasten van apparatuur. Dit samen met de over het algemeen vermakelijke stealth gameplay zorgt voor een geheel wat vlot aanvoelt maar aan de andere kant nooit echt ‘fantastisch’ of ‘vernieuwend’ is.
Die vlotheid van de game komt mede door het feit dat het geheel aanvoelt als een continue ervaring zonder ‘echte’ laadschermen. Daarnaast is de afwisseling van activiteiten één van de sterkste punten van First Light. Je doet nooit dingen ‘constant’ opnieuw en je blijft niet lang in elk van de locaties. Ook zijn er stukken gameplay waarbij je voertuigen bestuurd die ‘net lang’ genoeg duren waardoor ze leuk zijn maar de nogal simpele besturing nog net niet begint op te vallen. Vooral in de eerste helft van de game voelt de pacing hierdoor echt heel goed.
Helaas kan die sterke eerste helft van de game niet worden doorgetrokken richting de tweede helft. Halverwege de 6e missie van 10 schakelt de game om naar een veel meer gangetje gangetje spelverloop waarbij er nog maar 1 locatie is voor het einde van de game die nog enigszins ‘open’ aanvoelt. De vuurgevechten voeren de boventoon, worden extreem frequent en de hoeveelheid opties die je dan nog hebt in het open gebied worden een stuk simpeler qua opzet. De laatste grote locatie in de game (welke ik niet zal spoilen maar het heeft veel sneeuw) had een ultieme homage kunnen worden van infiltratie en open-level design uit de laatste act van‘On her Majesty’s Secret Service’ waarbij Bond Blowfeld’s compound infiltreert. In plaats daarvan eindigt de game in een vreselijk lineair betonnen gangetje gangetje met aan het einde een Quick Time Event tijdens de laatste bossfight. Het zorgt ervoor dat een game die startte met een sterk en fris begin, eindigt als een extreem generieke third-person action shooter die toevallig de James Bond licentie heeft. Is het ‘slecht’? Nee zeker niet. Maar het is pijnlijk generiek en voorspelbaar wat aan het begin van de game juist niet het geval was.
Gelukkig duurt de laatste missie niet al te lang waardoor de schade aan de eindscore door deze pijnlijk middelmatige afsluiting beperkt blijft. Door de afwisseling gedurende de game voelen de 15 uur die je erover doet om de game uit te spelen nog steeds als iets wat voorbij vliegt. Na het uitspelen kan je vervolgens nog duiken in de ‘Tac-Sim mode’ die je bepaalde situaties uit de campaign voorschotelt in een nieuwe opzet met specifieke challenges. Dit is iets wat IO Interactive over de komende maanden wil uitbreiden met nieuwe content vergelijkbaar met Hitman World of Assassination. Het is te bezien hoe goed dit gaat lukken want doordat de levels een stuk minder open zijn in vergelijking met Hitman is de potentie voor nieuwe challenges ook een stuk kleiner. Op dit moment haal je hier misschien nog een klein beetje extra speeltijd uit maar meer dan 5 uurtjes extra om daarmee de challenges en misschien de Platinum Trophy te unlocken gaat het niet zijn. Dat maakt First Light een vrij prijzige game voor full price 70 euro. Het is aan ieder zelf te bepalen of 20 uur de prijs waard is maar qua verhouding is de prijs behoorlijk stevig.
Door de whiplash aan kwaliteit tussen het begin en einde van de game voelt 007 First Light als een game die hinkt op twee verschillende gedachten. Aan de ene kant wil het een soort van ‘casual 00(4)7’ zijn door elementen uit de Hitman serie in een meer gestroomlijnde structuur te gieten die ook casual gamers kunnen oppakken. Aan de andere kant wil het echter ook een bombastische action adventure game zijn zoals Uncharted. Helaas komt hier de onervarenheid van IO Interactive naar boven als het gaat om het maken van dit soort actie games, want het geheel voelt vooral in de actie scenes als niet meer dan middelmatig met wat rommelige bugs. Het acteerwerk, locatiedesign, afwisseling, een sterke eerste helft en een over het algemeen sterk Bond verhaal tilt deze game wel vrij goed boven de middelmatigheid uit. Het is alleen jammer dat de tweede helft van de game echt een teleurstelling is waardoor het geheel ‘goed’ is maar niet ‘heel erg goed’ wat de game met een goede tweede helft zeker had kunnen worden. Hopelijk pakt IO Interactive die punten op in een vervolgdeel wat gezien het succes van de game qua verkoopaantallen zeer waarschijnlijk al in ontwikkeling is.
| Positief | Negatief |
| + Gibson is een geloofwaardige Bond + Goed tot zeer goed ‘Bond verhaal’ + Subliem acteerwerk van de cast + Algemene grafische presentatie + Afwisseling van locaties | – Extreem lineaire en middelmatige 2e helft – Vuurgevechten zijn zeer middelmatig uitgewerkt – Beperkte hoeveelheid keuzes in de open-levels – Bugs, ‘jank’ en grafische foutjes – Weet niet precies of het een goede actie-game of open-level sandbox game wil zijn en doet daardoor beide niet heel goed |
7.5/10
“007 First Light is constant met zichzelf in conflict wat voor game het nu precies wil zijn: Lineaire actiegame of open-level immersive sim. Een sterk Bond verhaal, vlotte pacing, prachtige afwisselende locaties, goede eerste helft en fantastisch acteerwerk zorgt ervoor dat de game overeind blijft, zelfs na een pijnlijk middelmatige tweede helft. De basis staat er echter voor een solide nieuwe verhalende actiegame serie met immersive sim elementen. James Bond may indeed return….“
